koonaca's profileKoonacA HomePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
KoonacA HomePlace where non believer believes believer believes..!
|
August 29 นอนฟังเพลงมีอยู่คืนนึง ผมก็นอนเปิดวิทยุฟังตามปกติแหละ ดีเจก็เปิดเพลงไปเรื่อยๆ ก็นอนฟังๆไปไม่ได้สนใจอะไรมากมาย แล้วคุณดีเจก็เปิดเพลงๆนึง ตอนเพลงกำลังขึ้นมา ผมก็นึกในใจว่า อ๋อ...ทำนองแบบนี้...อัศนีย์ วัตสันแน่เลย แต่พอฟังไปอีกนิดนึง อ้าวไม่ใช่นี่หว่า ที่แท้ก็เป็นเพลงลึกสุดใจของ ก้อง นี่เอง
ลึกสุดใจ
ด้วยเหตุและผล ที่มี มากมาย
ที่ได้ทำ ให้เรา เลิกรา ไม่อาจจะคืน ย้อนมา เวลา ของเรา หมดแล้ว แม้ตั้งแต่นั้น จะมี ใครๆ
ผ่านเข้ามา ในความ เงียบเหงา แต่ในใจ ยังมี เรื่องราว ช่วงเวลา ที่ฉัน มีเธอ เก็บเธอไว้ ข้างใน จนลึก สุดใจ
ได้คิดถึงเธอ อีกคราว เมื่อวันที่เหงา จับใจ ไม่มีใคร ฉันยัง มีเธอ... ไม่อาจจะรู้ ว่าเธอ อยู่ไหน
อยู่ยังไง เมื่อเรา จากกัน ที่ผ่านเลยไป เนิ่นนาน เธอลืม หรือยัง ไม่รู้ รู้เพียงอย่างเดียว ว่ายัง มีเธอ
อยู่ในความ ทรงจำ กับภาพ เดิมๆ วัน ที่เคย มีกัน อยู่ในใจ อย่างนี้ มานาน เก็บเธอไว้ ข้างใน จนลึก สุดใจ
ได้คิดถึงเธอ อีกคราว เมื่อวันที่เหงา จับใจ ไม่มีใคร ฉันยัง มีเธอ... รู้เพียงอย่างเดียว ว่ายัง มีเธอ
อยู่ในความ ทรงจำ กับภาพ เดิมๆ วัน ที่เคย มีกัน อยู่ในใจ อย่างนี้ มานาน เก็บเธอไว้ ข้างใน จนลึก สุดใจ ได้คิดถึงเธอ อีกคราว เมื่อวันที่เหงา จับใจ ไม่มีใคร ฉันยัง มีเธอ... August 01 Koh Tao TourDate : July Friday 27, 21.00 to Sunday 30, 22.30
Member: Koon, Tum, Pat, Ped, Mak, Nan, Por, Poppap, Kawa Friday 27: Got out from work around 5.45 PM and headed back to condo in order to pack my stuff. After I got things done, I walked out to a place to called a taxi to Kao San road where the bus took off. I met everyone at the Swensen near Benjama circle then went to the agent office in order to comfirm out seats. However, we found that there were problems in communication between agents and they failed to book seats for us. So we could not get on the bus we supposed to ride to Lomphayah pier in Chumporn. Their manager eventually decided to call for a van to give us a ride. It seemed nice since we could ride on a private van to Chumporn but the van driver drove so fast that we could hardly sleep.
Saturdayday 28: Reached Lomphayah pier at 6.30 AM but too bad that the first boat took off at 6.00 so we waited for the next one at 8.00. The pier stretches for some hundreds meter into the sea; there we could feel cool breeze and see endless horizon. We had enjoyed taking some pictures before we jumped on board. After 2 hours of crowling through a raining sea, we arrived at Koh Tao but that was not the end of struggling, we then got a ride on a 4WD pick up and went up and down on a muddy road through mountains. Around 11.00 AM, we eventually reached View Point, where we would spend 2 nights, without any casualty. We decided to take a walk on sandy beach and swim in a crystal clear sea for afternoon activities. Pat and me rented a kayak and a set of snorkel mask then went on the kayak to find a place to go snorkeling; get ready for the next day. 6.30 PM we had dinner on the beach next to View Point where the scenery gave some boost to food taste. As night activities, we started from playing Slave which the king could ask any question from the slave. When it's getting to late night, Ped entertained everyone by telling ghost stories. As a consequence, 4 out of 9 people fell asleep and we all decided to sleep there at the room balcony. Unfortunately, one of the 4 was Mak, he began snoring, those 5 who were still awake, including me, had no choice but to moved to our bedrooms.
Sunday 29: I woke up on a bright sunshine sunday around 7.30 AM. We had breakfast and got ready for snorkeling. It was a wonderful sunday, very clear water and the blue sky. We took off on a long tailed boat (เรือหางยาว) which we could get very close to the snorkeling spot but at the cost of being opened to the sun (the boat has nothing but a small umbrella). I saw a lot of fishes and other marine organisms, such as parrot fish, roughies, small neon colored fish, neptune cup, clams, colorful christmas trees, sea culcumbers, sea urchin, vast hard corals, etc. We had a simple lunch on the boat before headed to NangYuan island which is located next to Koh Tao. NangYuan island is (are) 3 small islands connected together with a line of sandy beach but when sea water goes up it appears as 3 separated islands. We walked up to the top of a mountain on one of the islands where is a perfact spot to see the scenery of the whole Nang Yuan island then returned the beach and did a bit more snorkeling before we went back to Koh Tao. That night we had dinner at New Heaven restaurant. We sat on a balcony which reaches out of a cliff. The scenery we saw from the spot was fabulous, I had never thought that moon could be that beautiful. The moonlight was reflected on the water surface as a golden road in the middle of dark blue sea leading to the horizon. The precious moment did not last long, dark cloud came and hide the moon before it called for the rain. We continued eating till out very last bite before ran into the roof. Short before we left the restaurant, the electricity had gone out. Many people saved the day by singing Happy Birthday which amazingly turned the panic to some fun. We dropped by a cake shop for some dessert before returning to View Point. That night, we were too tired to have any activity. I really did not want to sleep because it was the last night. I was laying on my bed looking at the distance beyond the window; really did not want to lose the moment.
Monday 30: The party was over and the time to leave had come. I got up at 7.30 AM, packed up my stuff, and took a shower. We left from View point at 8.30 AM and headed to Lomphayah pier. During the 2 and a half hours on board, I felt like a blink of an eye because I slept right after I had reached my seat. After that, we rode on a bus and headed back to Bangkok. Bye bye Koh Tao and my vacation. The traffic on our way back was very bad and we could barely make it to Kao San road by 10.30 PM. The journey from View Point to Kao San took 14 hours!
July 24 เรื่อง "ทหารหนุ่มและเจ้าหญิง"ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม ณ ใต้ระเบียง ทหารหนุ่มเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้น เรื่องนี้ไม่มีตอนจบ แต่มีบางคำถาม บางคำตอบในใจ เจ้าหญิงไม่ผิด และ ทหารผู้นี้ก็ไม่ผิด
จริงๆแล้ว... ก็ไปก็อปมาจาก blog ของชาวบ้านเขามาน่ะ June 18 Is this what I am doing? The truth about the profession..............
1. You work very late ...
... Just like a prostitute. 2. They pay you to make the client happy...
... Just like a prostitute. 3. The client pays a lot of money, but your employer keeps almost
every cen... ... Just like a prostitute. 4. You are rewarded for fulfilling the client's dreams...
... Just like a prostitute. 5. Your friendships fall apart and you end up hanging out with
people in the same profession as you... ... Just like a prostitute. 6. When you have to meet the client you always have to be perfectly
groomed... ... Just like a prostitute. 7. But when you go back home it seems like you are coming back from
hell... ... Just like a prostitute. 8. The client always wants to pay less but expects incredible things
from you... ... Just like a prostitute. 9. When people ask you about your job, you have difficulties to
explain it... ... Just like a prostitute. 10. Everyday when you wake up, you say: "I'm not going to spent the
rest of my life doing this." ... Just like a prostitute. So what am I..? June 14 เกรียนเกรียนจากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรีเกรียน เป็นศัพท์สแลงแทนบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว ก่อกวน ไร้เหตุผล หรือคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของสังคมอินเทอร์เน็ต บุคคลกลุ่มนี้จะใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผลหรือการวิเคราะห์ไตร่ตรอง
ประวัติ
ในช่วงแร็กนาร็อกออนไลน์เป็นที่นิยมในระยะแรกๆ เยาวชนที่เล่นเกมนี้ยังไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอที่จะจัดสรรเวลาและค่าใช้จ่ายของตน เพื่อที่จะเล่นในร้านอินเทอร์เน็ตหรือที่บ้าน กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ไอซีที) จึงเข้ามาดูแลส่วนนี้โดยตรง โดยออกข้อบังคับบางประการ เช่น ห้ามเยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีเล่นเกมออนไลน์ทุกประเภทหลัง 22 นาฬิกา หรือห้ามเล่นเกิน 3 ชั่วโมงต่อวัน[1] ซึ่งข้อบังคับนี้ส่งผลกระทบต่อเยาวชนที่ติดเกมดังกล่าว เยาวชนบางส่วนจึงเข้าไปพูดคุยกันในเว็บบอร์ดของประมูลดอตคอมในลักษณะของการระบายอารมณ์และกล่าวโจมตีกระทรวงไอซีที ซึ่งจุดมุ่งหมายของเว็บไซต์ดังกล่าวคือการซื้อขายสินค้าเท่านั้น แต่ภายหลังเว็บบอร์ดนั้นกลายเป็นที่รวมการแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวของเยาวชนที่ขาดการควบคุมดูแล และได้มีการกล่าววลีหนึ่งขึ้นว่า "เกรียน" เพื่อเป็นการดูแคลนเยาวชนเหล่านั้น และคำนี้ได้ถูกนำไปใช้กันอย่างกว้างขวางในเว็บบอร์ดหรือเกมออนไลน์ต่างๆ คำว่า เกรียน อาจมีที่มาจากทัศนคติของเด็กชายที่ตัดผมสั้นหัวเกรียน (ตามความหมายเดิมของพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานว่า สั้นเกือบติดหนังหัว ผิวหนัง หรือพื้นที่) ซึ่งมักจะแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวในร้านอินเทอร์เน็ตที่ให้บริการเกมออนไลน์อยู่บ่อยๆ เนื่องจากความไม่พอใจในสถานการณ์บางอย่าง เช่นขณะเล่นเกม หรือความต้องการที่จะก่อกวนผู้อื่น และเมื่อถูกใช้บ่อยครั้งเข้า คำนี้จึงใช้แทนกลุ่มบุคคลที่มีพฤติกรรมเหล่านั้นไปเสีย โดยไม่คำนึงถึงอายุหรือวุฒิภาวะ อย่างไรก็ตาม กลุ่มบุคคลเหล่านั้นมักไม่พอใจที่ถูกเรียกว่าเกรียน ซึ่งดูเหมือนเป็นการแบ่งแยกทางสังคม บางครั้งก็กลับเรียกบุคคลอื่นว่าเป็นเกรียนก็มี และเนื่องด้วยนิสัยส่วนตัวที่คิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลาง เกรียนจึงใช้ศัพท์สแลงแทนตัวอีกคำหนึ่งคือ เทพ เช่น เกรียนเทพ เป็นต้น ซึ่งใช้เปรียบว่าตนเองมีอำนาจหรือมีความยิ่งใหญ่เหนือกว่าผู้อื่น และมองผู้อื่นว่าด้อยกว่าตน เนื่องจากจุดเริ่มต้นที่เว็บไซต์หรือระบบในเกมออนไลน์บางแห่งไม่รองรับอักษรไทย จึงเขียนเป็น Inw (ไอ เอ็น ดับเบิลยู) ในลักษณะลีทซึ่งคล้ายคำว่า เทพ คำนี้สามารถพบเห็นได้บ่อยพอๆ กับคำว่าเกรียนและถูกใช้ควบคู่กันเรื่อยมา เกรียนอาจจัดได้ว่าเป็น "นูบ" (noob) ประเภทหนึ่ง ซึ่งอาจใช้ในความหมายเชิงดูหมิ่น แผลงมาจากคำว่า "นิวบี" หรือ "นูบี" (newbie: อเมริกันอ่านว่า นูบี อังกฤษอ่านว่า นิวบี) คือ ผู้มาใหม่ คนไม่ประสีประสา[2] หมายถึงบุคคลในอินเทอร์เน็ตที่เป็นสมาชิกใหม่ในเว็บบอร์ดหรือเกมออนไลน์หนึ่งๆ ที่ยังไม่รู้จักธรรมเนียมและมารยาทในสังคมนั้น และทำสิ่งที่ผิดพลาดในเรื่องที่ไม่สมควรจะผิดพลาด เป็นต้น บุคลิกภาพของเกรียนบุคคลที่อยู่ในสภาวะเกรียน อาจมีบุคลิกภาพต่อไปนี้มากกว่า 1 ข้อ
อ้างอิงApril 29 Business LogicThis is how people start out from nothing...
Once upon the time, there is a man talking to his son about his future bridegroom.
MAN: Boy, I have a girl for you and I want you to marry her.
SON: No dad, I am going to find the girl whom I want to marry by my own. No need for you to help.
MAN: But that girl is Bill Gates' daughter.
SON: Oh, in this case, I am OK.
The man then makes a trip to meet Bill Gates
MAN: Hello Mr.Gates, I have a groom for your daughter.
BILL GATES: My daughter is still to young to marry. And I want her to marry the one she love.
MAN: But the boy now has a position as a secretary of World Bank.
BILL GATES: Well, I think he would be a good groom and my daughter must love him.
After that the man goes to the office of world bank and meet the chairman.
MAN: I would like to recommend you a new secretary.
CHAIRMAN: I have many secretaries already so I do not need a new one.
MAN: But the one I am recomending is Bill Gates' son in law.
CHAIRMAN: Wow, in this case I will accept him.
A person who has nothing can eventually has everything. April 17 KaengKrachanIt's been a week since I came back from the trip. Well, I just have time to write this blog. Actually I planned to write it rightnow but I guess I might do it other time coz my head is getting less functioning. March 19 นี่แหละห้องเรา... ม.3/2สวัสดีค่ะ/ครับ พวกเราสมาชิกม.3/2 ก็ขอเม้าท์เพื่อนๆเราหน่อยแล้วกัน แต่ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อน ว่าห้องเรามี 37คน ชาย 22 หญิง 15 ส่วนคนแรกนี่เลย จิรา - สาวน้อยแก้มแดง No.2 ของเรา จิราภรณ์ - โทรโข่งจำเป็นประจำห้อง3/2 Crazy JAMES สุดๆ ส่วนคนนี้ ชุติมา - ยายนุ่มนิ่ม น้องคนสุดท้องของห้อง ณัฐยา - กระปอมทอดกรอบ อาชีพเดิมของหล่อนคือช่างไฟ Hollywood ดลพร - น้ำดื่มตราน้องหนึ่ง ยี่ห้อที่ดีที่สุดในสถาบันฯ ทวิติยา - น้องบวมของพี่บี๋ อร beautiful จริงๆเลย ส่วนนี่เลย คุณพศิกา - เทพธิดาแห่งสุนัข นักวิเคราะหนังจีนผู้ลือนาม พัชราวลี - ยายตี๋ใบ ร้ายลึก มุขหนักเสียจริง ระวิวรรณ - นางนี้รับสมัครตกท่อทั่วราชอาณาจักร รัฏฐิพร - มะพร้าวเผา หวานใจนายอริสโตเติล หล่อนเว่อร์จริงๆ แล้วนี่ก็หญิงรินหรือ รินวลี - นี่แหละ เธอเป็นอะไรที่กรี๊ดน่าดู แบบว่ารับจ้างกรี๊ดน่ะ พวกเดียวกับรายต่อไป วิภาดา - พี่หนวดปลาหมึก สุดสวยขวัญใจนายธนาคาร สมพิศ - ข้าวต้มมัดใบเตยจอมเม้าท์หนังจีน อรวรรณ - สีแดงแรงฤทธิ์จริงๆนะน้องอ้วน มาเต้นรำกับพี่มั้ยจ๊ะ อารยา - Blackhelp นามนี้ไม่มีใครเหมือน เป็นมากันอย่างไรไปถามกันเอาเอง หมูหยองรสโอชาตราน้องแนน ซื้อ 1ถุง แถมตับ 1กิโลจ๊ะ กันต์ - น้องมลคนหล่อ คาบเส้นเกือบทุกวิชาเลย กัมปนาท - (ประหยัด + มัธยัสถ์ )^2 กิติวิทย์ - หล่อจัด (อ้วก!) เกิดรัก 4 เส้าเลยนะเนี่ย กีรติ - บ้า โหดจริงๆ อู้ดๆ เลยมั้ยมายด์ กุลวิช - หน้าตานายพอใช้ได้ มารยาทงามดี เกรียงไกร - พูดไม่ชัด บ้านนายขายแป๊ป คณากร - เพื่อนๆเรียกเม้ง จำเป็นเรอะ คณิน - สังเคราะห์แสงได้ เก่งเรื่องนาฬิกา มุขฝืดจริงๆ ทฤนท์ - เครียดเลยมิวเอ๋ย หัวเราะทีสนั่นกันทั้งห้อง ทัศนะ - มียีนควบคุมสีผิว ขาวซะจริงๆ ธีรวัฒน์ - แก้ไขวิงเวียน ดมตดเต๋า เป็นลม ก็ดมตดเต๋า ตดเต๋ามีสรรพคุณแก้อาการวิงเวียน เป็นลม ตดได้ทุกสถานการณ์จริงๆ นะนายเต๋า พิชย - ขี้หลีเสียจริง ทำให้ห้องเรามีผู้ชาย 21.5 คน ผู้หญิง 15.5 คน พีท - มนุษย์เผ่านิโกรลอยด์ มองทั้งตัว ขาวแต่ตากับปาก ฮ่าๆ พีระพงษ - อิทธิพลแรงกล้าบ้าอำนาจ หน้าโหดจริงๆ นะตง พีรพัฒน์ - แว่นหนาเตอะ เดินเหมือนเต่า แบกกระเป๋า หลับบนรถ ไพรัช - รักเดียวของเจนจิรา เฒ่าหัวงู เรียกคุณพ่อค่ะ ภูวนาถ - ชีวิตซวยเสียจริง หมวยๆ อย่าเม้ม ภูวิช - หวานใจยายถังแก๊ส รักเขาข้างเดียวหรือเปล่าจ๊ะ นี่ไงนายรัชธรต์ - บ้านขายกุ้งอบ แต่ดันชอบหนวดปลาหมึกไม่เข้าใจนายจริงๆ ให้หมัดกัดสิ วิทัศน์ - คนอาไร้เก่งไม่ห่วงเพื่อนฝูงเลยนะ เก่งให้น้อยๆหน่อยนะ อรรถพร - B2 น้อง B1 ขาดไอโอดีน ห่างจากแป๊ะก็จะตาย อรรถพล - เดอะแม็กไพน์ไอ้หัวแห้ว March 15 Let's Have a Trip+++++ NOTICE! +++++
Over the weekend, I had a chance to visit Kaeng Krachan with others from my company for the outing event. I found that it was very fun and the place was quite cozy and nice so I took a chance to talk to a staff there to find out what activities we can do there. YES, I am thinking about going back there, not only the place I just visited but this time it's gonna be Kaeng Krachan national park also. The activities I plan to do there includes,
Rafting - Well, we can borrow them a rubber boat for kayaking. I found out that the stream there has quite a fast current (still absolutely not dangerous) which is gonna make the rafting fun!
Hiking - We can hire a staff there to lead us into the national park! We can also do the bird watching (if you have your own equipments). Since it is a rainforest, the temperature inside the forest should not be hot (probably cool, according to hiking experience in KhaoYai).
Camping - Yes, since we will hike quite a long way up there, it is a good idea not to rush back before the dusk but rather camp there and prepare for the activities on the next day.
Watch Sunrise - The dawn is coming, we can get up from the camp then take a look of morning sunrise and probably mist ocean (ทะเลหมอก).
Where: The place is in Petchburi province and only 2-3 hours from BKK (less from NakornPathom). That's closer than Cha-am !
How Much: I still do not know the exact cost for the activities. It depends on number of people though; more people = greater denominator. Well, it should not be expensive since we do not have to buy much. We can bring our own belongings and pay them for accommodations, activities, and food. Food is definitely cheaper than going to HuaHin or BangSaen.
When: This trip takes 2 days...YES... we can make it on a weekend! But I personally recommend it to be 3 days so we do not have to rush and can play more. Take more time and chill out!
How Many: I guess if we want to make the trip happen, we need to find at least 6 people. I would like to suggest 6 -10 people in order to keep the cost within budget and have enough fun.
That sounds fun, isn't it? I still have not set the date because I want to know who will be free on which weekend. It is likely to be during SongKran.
IF ANYONE IS INTERESTED, PLS NOTIFY ME.
Commemt and suggestion are welcome
February 19 Happy Chinese New YearIt's been quite a while since the last time I updated this blog so, now, I'd better do something and keep it alive. I want to take this chance to say " HAPPY CHINESE NEW YEAR " to you all as well.
Today is the third day of Chinese New Year, which is the most important, at least for me, since it is a chance that everyone in (my) AN ANT family gets to see each other, which is not quite often.
I planed to get up early in order to see and take some pictures of dancing lion (good thing for my house is that there is a group of people who do the dancing lion (ก็คนเชิดสิงโตไง ถ้านึกคำศัพท์ ออกก็แนะนำได้นะ) comes and does the show every Chinese New Year and we give them Ang Pao) in order to capture some pictures for putting in this space. Too bad for me... I heard the sound and got up but when I came down, they had finished the show and were about to leave. I could do nothing but go back to bed (actually felt a bit glad that I could go back to bed again hahahaha).
Late morning, my sister woke me up from my peaceful sleep because it's time to leave to go meet my grandparents. My family was the first group to get there (we usually the latest). My sis and me were so hungry to we rushed to kitchen. Today, maids made kao man kai. Oh... it was so delicious...(maybe we were very hungry). I made it double and also continued eating spring rolls. Then my cousins came, following by uncles... aunts... etc. We kept chatting, chating, and chating. Couldn't believe that it would be that fun. Unlike we were kids, we have less chance to meet so we had tons of things to talk. After we got Ang Pao from the elders and took some group photo, my parents had to leave my grandparents house because they had to join the opening ceremony for Food and Fruit Festival in NakornPathom. My bro and sis went to Paragon in the afternoon but I went back with my parents because I had some work to do. I took some rest at home and then started packing my stuffs and went back to condo; preparing for the coming workdays. So sad... Well, it's life. Sometimes I can do what I want to do, the rest I do what I have to do.
Happy Chinese New Year
January 02 New Year Events30 Dec 2006
There was a party for Satit11 alumni that night. I was gathering friends for the event. At first, I expected that there should be around 9-10 people came but when the time came, there were 17 people joined. That was so amazing..!
I left home at noon and started picking friends up, starting from Tum then Pure. Ped came while we were waiting for Pure taking shower. Yee followed us to Big C then we went to Rajabhat for Pass. On our way back, it was the time Hyee arrived home so we stopped by Hyee's house. That's total 7 people in my car now. We made the last stop at Yui house (hoping that we can let someone in my car go with Yui). Everyone met at SomPong Mhoo Krata. Just when I was about to make a turn to the restaurant, there was a motorcycle crashed at the side of my car. Luckily, no one had any injury. We kept eating, talking, and taking pictures till 10PM then, after the meal, everyone went to their home. I gave Pass and Ped a ride home.
31 Dec 2006
The last day of 2006. I woke up earlier than I'd expected because of a call. I spent most of the day playing games, chilled out, and preparing to a count down. Then my mom heard a news about BOMBS in Bangkok so she called my sister and brother back from count down. I was also afraid that my mom wouldn't let me go. But well, I still went for my countdown plan anyway coz it was not in Bangkok. That night, when I came back home, around 3.20 AM, my house was completely dark; YES... the power went off. I was to tired so I went straight to bed.
1 Jan 2007
Happy New Year..! I went to Major Rachayothin. Nan had some voucher for free tickets so she invited Mak, Mak's friends at Kaset, and me. Nan, Mak, and me watch 'Night at the Museum.' I really wanted to watch the movie and it was cool as I'd expected. More than anything it was my first movie since Nania. After the movie, Mak gotta go back home in Nakorn Pathom so I, too, went home and dropped him at Salaya. I took a (long) nap right when I reached home. Accenture New Year Party, 27 Dec 2006 Here it came, Accenture new year party, at ToDieFor restaurant, ThongLor. It was also my first firm's party. Yesterday, I worked only a little since we had a community meeting at our office in the afternoon. We gotta leave the work place quite early (also came late in the morning) for lunch and not to be so late for meeting. The meeting lasted for 4 hours. We did not expect anything from the food at party so we stopped by Noodie for dinner.
7.40 PM, we arrived at the part. The place was quite nice. I walked around the party, greeting people, as well as looked for some snack (still hungry). We hired an ex-CU band (later, found out that she's a singer in Q'ty) to sing for our party, which was quite a good chioce. The singer was so good (both voice and appearance (she's female, of course, ei ei)).
Everyone was waiting for the highlight, drawing for new year gifts.There were sp many gifts, so many of 3000 baht gift vouchers, iPod shuffle, iPod nano, digital camera, gold, O2, etc. As the event went on, my chance seemed to be further away. In the end, I went home with my empty hands. December 22 Counting Down to Year End It's getting cold recently. I am so glad that the weather is cozy and I can feel chilling wind. I just love this time of the year... let's celebrete!
Last night we had a football game after work as every Thursday. It was not a usual feeling to play football in cold weather. No one wanted to take their T shirt off but well... some needed to sacrifice for the sake of avoiding confusion. It was a fun game as we formed 3 teams which were quite balance. My team started off very well be defeating the other two. Yet our streak had been ended by a draw game (the previous winner would lose). I scored one goal from my half volley with left foot, in the exchange for being knocked at my head to the ground, and later being kicked at my shin (ouch). That night in my dream, I saw my football teamates from WHS came and played football with us (amazingly, I also saw a German guy who I already forgot in the team ).
I heard that we just got a new year bonus so... let's have a party! Mak is now back from the US, Pure will be back from Korat at the end of this year and everyone seems to be available.
--- OH just now while I am writing this, my project manager is taking us to Sizzler so I'll be back and continue writing. ---
I am just back from lunch...hmm I am so stuff. Well I still do not have any plan yet. Actually, there are many good places to go, and the cool wind will make the atmostphere more spectacular and memorable. The problem is being alone in such atmosphere would make it more lonely. I'd be nice to have someone to be with. Let's see if there is a Christmas gift for me this year. All I can do is just to make a wish and hope. Well, still I have many good friends so this new year should be fun. I hope this year will be another invaluable moment and we will have a great time. December 05 5 December ::: FATHER DAY :::It's finally December 5th, Father day, again... LONG LIVE THE KING. Well, My family and I plan to have a meal together on the coming Saturday anyway.
Yesterday, Tum came to Bangkok and stayed at my condo. He called me to meet him at Central Ladphrao around 8PM so we could have dinner there. Unfortunately (as usual), My work didnt seem to be finished and I ended up being at Central at 9.30PM. We tried to find a very last restaurant in Central for dinner... and it was KFC with very little food left... we decided to find something nto eat at Klong San. As it had been known... they're all close... so we headed to Tha Din Dang and there we found a restaurant, then ...
KOON: Excuse me! table for 2 please.
Owner: Sorry sir, we're close now. Today we close earlier than usual.
Tum: Dammit! I've come all the way from Bang Saen and I have to have dinner from 7 eleven.
KOON: Seems 7 eleven is our only way out.
--- KOON and Tum desperately walk back to the car ---
Owner: Are you here for drink or just dinner?
Tum: We do not drink.
KOON: Yeah, we just need some food.
Owner: Alright. (calling a service kid) Take care of 2 customers.
Tum: Hoorey! We can finally eat.
KOON: Thanks to the owner, we own him one.
The food was quite good. Tum stayed at my condo reading cartoon books he brought. He left today before noon and left his cartoon here. Hmm at least I'll have something to read.
well this does not seem to have any relation to the title..! November 23 นิทานเรือล่ม (อ่านแล้วเครียด) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเรือลำนึงได้อับปางลง มีเพียงเรือชูชีพลำเดียวที่ได็พาผู้รอดชีวิต 5 คนกับลิงอีก 1 ตัวลอยมาติดเกาะร้าง ที่เกาะร้างนี้ไม่มีอะไรให้กินเลยนอกจากมะพร้าว ดังนั้นสำหรับผู้ที่รอดชีวิตแล้วมะพร้าวนี้นมีค่ามากกว่าทอง วันแรกที่ไปถึงเกาะนั้น ทุกคนตกลงกันว่าจะช่วยกันหามะพร้าวมาให้ได้มากที่สุด พอตกเย็นก็ได้มะพร้าวมากองใหญ่กองนึง แต่เนื่องจากว่าทุกคนเหน็ดเหนื่อยมาก จึงตกลงกันว่า คืนนี้พักผ่อนกันก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาแบ่งมะพร้าวกัน แล้วทุกคนก็หลับไป ตอนกลางดึกคนชายคนแรกตื่นขึ้นมา เขากังวลว่าถ้าเกิดแบ่งมะพร้าวไม่ได้ 5 กองเท่าๆกันแล้วจะเกิดปัญหากันได้ เขาจึงแบ่งเอง ได้ 5 กองเท่าๆกัน แล้วเหลือเศษอีก 1 ลูก เขาจึงเอาเศษ 1 ลูกนั้นให้ลิงไป เอากองของตัวเองไปซ่อน แล้วเอากองที่เหลือมารวมกัน แล้วเขาก็หลับต่อ จากนั้นชายคนที่ 2 ก็ตื่นขึ้นมา เช่นเดียวกับคนแรก เขากังวลว่าถ้าเกิดแบ่งมะพร้าวไม่ได้ 5 กองเท่าๆกันแล้วจะเกิดปัญหา เขาก็แบ่งได้ 5 กอง แล้วเหลือเศษอีก 1 ลูกเช่นกัน เขาก็ให้ลิงไป แล้วเอากองของตัวเองไปซ่อน แล้วเอากองที่เหลือมารวมกัน แล้วหลับต่อ จากนั้นคนที่ 3 ก็ตื่นขึ้นมาทำเช่นเดียวกัน แล้วก็คนที่ 4 และคนที่ 5 ตาม ลำดับ พอวันรุ่งขึ้นทุกคนก็มาแบ่งกองมะพร้าวกัน กองมะพร้าวเล็กลงไปมาก แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเพราะทุกคนก็รู้ว่าตัวเองแอบโกง จึงแบ่งกันไป 5 กอง แล้วก็เหลือเศษอีก 1 ลูก ก็ให้ลิงไปกิน... จบ
จำนวนมะพร้าวในตอนแรกที่น้อยที่สุดที่ทำให้เรื่องนี้เป็นจริงคือกี่ลูก?
|
|||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
